مهدی لطفی

دوست و همکار آینده من، سلام...

اگر بخواهم تو را که امروز جوانی و در تلاشی تا مسیرت را پیدا ‌کنی، در یک جمله تعریف کنم، می‌گویم: تو نسلی هستی که خارج از چارچوب‌های گذشته فکر می‌کنی. نه اینکه همیشه این خارج شدن از چارچوب درست باشد، اما واقعیت این است که تو در دنیایی بزرگ شده‌ای که با دنیای نسل‌های قبل فرق دارد.
ما تجربه‌هایمان محدودتر بود. دنیای ما از محله، مدرسه، خانواده و چند نفر اطرافمان تشکیل می‌شد. خیلی از چیزهایی که امروز برای تو عادی است، برای ما حتی قابل تصور نبود. اما تو از همان سال‌های اول زندگی با آدم‌های مختلف، فرهنگ‌های مختلف و سبک‌های زندگی متفاوت روبه‌رو شدی. اینترنت و شبکه‌های اجتماعی مرزها را برداشتند و باعث شدند خیلی زودتر از نسل‌های قبل با دنیا آشنا شوی.
همین موضوع باعث شده نگاهت به خیلی از مفاهیم متفاوت باشد؛ به کار، زندگی، موفقیت، روابط و حتی آینده. خیلی از چارچوب‌هایی که برای نسل ما قطعی بودند، تو به راحتی می‌توانی زیر سوالشان ببری. شاید بعضی وقت‌ها ما این تفاوت را ضعف ببینیم، اما واقعیت این است که همین ویژگی می‌تواند بزرگ‌ترین نقطه قوت تو باشد.
خارج از چارچوب فکر کردن، اگر همراه با مسئولیت‌پذیری باشد، می‌تواند اتفاق‌های بزرگی بسازد. امروز وقتی وارد محیط‌های فناوری، استارتاپ‌ها و کسب‌وکارهای جدید می‌شوی، آدم‌هایی از نسل خودت را می‌بینی که خلاقیت، سرعت یادگیری و توانایی‌هایشان واقعاً تحسین‌برانگیز است.
متفاوت فکر کردن ارزشمند است، اما نتیجه گرفتن نیاز به مسئولیت دارد. پس یک مرز مهم بین آزادی عمل و بی‌تعهدی وجود دارد.
یکی از تفاوت‌های مهم نسل من با نسل تو، نگاه به سختی است. ما یاد گرفته بودیم برای رسیدن به هر چیزی باید مسیر را طی کنیم. صبر کردن، تلاش کردن و تحمل فشار، بخشی از زندگی بود. خیلی وقت‌ها امکانات نداشتیم، اما همان نداشتن‌ها شخصیت ما را شکل داد.
یادم هست زمانی برای تحویل یک جرثقیل چهل‌تنی به جنوب کشور فرستاده شدم. قرار بود جرثقیل در بندر تحویل مشتری شود، اما کشتی دچار مشکل شد و کار متوقف شد. بلاجبار دو شب روی اسکله ماندم تا بتوانم با پیگیری و تلاش، راهی برای حل مسئله پیدا کنم. شرایط سخت بود، گرما، خستگی و فشار زیاد مانعی برای اتمام کارم نشد و آن تجربه به من آموخت وقتی مسئولیتی را قبول می‌کنی، باید تا آخر مسیر بایستی.
شاید امروز خیلی از تجربه‌های ما برای تو عجیب باشد، اما باور کن هیچ‌کس بدون عبور از سختی ساخته نشده است.
یکی از خطرهای دنیای امروز این است که تو بیشتر نتیجه آدم‌ها را می‌بینی، نه مسیرشان را. تو کسی را می‌بینی که یک‌شبه معروف شده، پولدار شده یا در فضای مجازی دیده شده، اما چیزی از سال‌ها تلاش، شکست، اشتباه و زمین خوردن پشت آن نمی‌دانی.
در واقع ذهن ما معمولاً موفقیت‌های ناگهانی را به خاطر می‌سپارد، اما هزاران نفر را که همان مسیر را رفتند و موفق نشدند را نمی‌بیند. برای همین باید مراقب باشی که فریب تصویرهای پر زرق و برق را نخوری. موفقیت واقعی معمولاً در سکوت ساخته می‌شود.
حتی خود موفقیت هم چیزی نیست که هر کسی بدون آمادگی بتواند با آن کنار بیاید. شاید کمتر کسی این را به تو بگوید، اما موفقیت هم به اندازه شکست می‌تواند آسیب‌زننده باشد. اگر برای جایگاهی که به آن می‌رسی آماده نباشی، همان موفقیت می‌تواند تو را زمین بزند.
هر کس باید به اندازه رویاهایش رشد کند. اگر ظرف وجودی‌ات کوچک باشد، حتی بهترین فرصت‌ها هم ممکن است برایت تبدیل به فشار شوند. برای رسیدن به یک جایگاه بزرگ، اول باید خودت را برای آن جایگاه آماده کنی.
یکی از مهم‌ترین چیزهایی که دوست دارم به تو یادآوری کنم، مفهوم اعتبار است.
شاید امروز فکر کنی پول، ارتباطات یا دیده شدن مهم‌ترین سرمایه‌های یک انسان هستند، اما در دنیای کسب‌وکار چیزی مهم‌تر از اعتبار وجود ندارد. اعتبار چیزی نیست که یک‌شبه ساخته شود، اما ممکن است با یک تصمیم اشتباه از بین برود.
اگر قولی می‌دهی، پای آن بایست. اگر مسئولیتی قبول می‌کنی، نتیجه‌اش را بپذیر. ممکن است اشتباه کنی، ممکن است ضرر کنی، اما اجازه نده دیگران تو را به بی‌تعهدی بشناسند.
دنیای کسب و کار کوچک‌تر از چیزی است که فکر می‌کنی. آدم‌ها با هم ارتباط دارند و رفتار تو خیلی زودتر از چیزی که تصور می‌کنی شناخته می‌شود.
یک تفاوت دیگر که در نسل تو با نسل خود می‌بینم این است که اعتمادبه‌نفس زیادی داری، اما گاهی باید بیشتر روی عزت‌نفس کار کنی. اعتمادبه‌نفس یعنی باور داشته باشی که می‌توانی و اما عزت‌نفس یعنی بدانی برای رشد کردن باید یاد بگیری.
هیچ‌کس از روز اول متخصص نبوده است. من هم مسیرم را با عنوان‌های بزرگ شروع نکردم. اولین روزهای کاری‌ام پر از سختی بود. کارهایی انجام دادم که شاید امروز خیلی‌ها آن را کوچک بدانند، اما همان تجربه‌ها من را ساختند. از آدم‌هایی یاد گرفتم که جلوتر از من بودند و پذیرفتم که برای رشد کردن باید شاگرد باشم.
پس دنبال میانبر نباش. دنبال آدم‌هایی باش که مسیر را زندگی کرده‌اند، نه فقط درباره موفقیت حرف می‌زنند.
تو نسل انتخاب هستی و این یک فرصت بزرگ است. اما انتخاب بدون شناخت می‌تواند خطرناک باشد. وظیفه ما این نیست که به جای تو تصمیم بگیریم. وظیفه ما این است که تجربه‌‌هایمان را منتقل کنیم، راه را نشان بدهیم و اجازه بدهیم خودتتصمیم بگیری.
اگر بخواهم فقط یک توصیه برای تو داشته باشم، این است:
تلاش کن. شکست بخور. دوباره تلاش کن. از شکست نترس، چون هیچ آدم موفقی بدون شکست ساخته نشده است.
و همیشه یادت باشد چیزی که امروز به دست می‌آوری، فقط متعلق به تو نیست. هر موفقیتی یک امانت است. امانتی که روزی باید به نسل بعد منتقل شود.
شاید بزرگ‌ترین موفقیت یک انسان این نباشد که چقدر بالا رفته، بلکه این باشد که وقتی بالا رفت، دست چند نفر دیگر را هم گرفت.
در نهایت، چیزی که از تو باقی می‌ماند فقط پول، عنوان یا جایگاهت نیست؛ نام توست و اعتباری که ساخته‌ای.
چون در آخر، مهم‌ترین دارایی یک انسان همان چیزی است که سال‌ها طول می‌کشد ساخته شود: اعتبار.